Eekhoorntjes

Wij mensen menen dat wij het druk hebben. Dit moet gedaan en dat nog gebeuren. En maar vliegen en draven, van het één naar het ander.

Maar let eens op de eekhoorntjes, die hebben het nog eens druk. Ik heb – sinds de boom voor mijn huis is goedgekeurd om in de kruin een eekhoorn kraamkamernest te bouwen – er een fraai uitzicht op. Nu heb ik dat een paar jaar geleden ook al eens mee mogen maken en daardoor al enige kennis opgedaan. Maar toch, het verbaast en verwondert me opnieuw, hoe druk die beestjes het hebben.

Daar gaat er weer één vanuit de boomtop naar beneden. Er wordt een takje uitgekozen, afgeknaagd en dwars in zijn bekje, met een sneltreinvaart naar boven gerausd en als nestmateriaal naar zijn vrouwtje gebracht.

Tenminste, zo stel ik me dat voor. Het vrouwtje bouwt zorgvuldig aan de kraamkamer. Het mannetje sleept al het materiaal naar boven. Natuurlijk kan ik van achter mijn kamerraam niet zien of het een mannetje of vrouwtje is, maar zo heb ik dat maar besloten.

Hup, daar is het eekhoorntje alweer. Weer wordt een takje als het ware gemeten en afgeknaagd en roetsj de boom in, naar boven gebracht. Wat een gevlieg en gejaag, zijn pluimstaart helpt hem om de juiste richting te houden. Daarna, dat heb ik op Google gelezen, moet er in dat nest nog zeker veertig centimeter mos verzameld worden. Tenslotte moet het een heerlijk zacht en warm nestje voor hun eekhoorn kindertjes zijn.

De vorige keer heb ik het beneden bij de buren zien gebeuren. Beide wangzakken werden tot dikke, bolle bobbels volgepropt en ja, dan weer de boom in naar boven. Je zou denken, eindelijk kunnen die jongen wel geboren worden. Maar nee, het is nog lang niet klaar. In de dichtstbij staande bomen, worden nog vluchtkamers gebouwd. Zodat er, in geval van nood, uitkomst is te vinden. Wat hebben die beestjes een werk voor ze aan hun jongen toe zijn. En als ze dan eindelijk geboren zijn, begint alles pas met voeden en opvoeden. Eén en ander vraagt toch heel veel inspanning van die eekhoornouders.

Laten wij mensen het druk hebben met onze kinderen, deze beestjes niet minder. En onze kleine kinderen zijn prachtig! Maar het is ook een heel mooi gezicht om drie kleine eekhoornkopjes over de rand van hun nest te zien gluren. Dat herinner ik me duidelijk van de vorige keer. Wat heb ik daar toen van genoten!

Helaas, de eerste zware voorjaarsstorm heeft van dit alles een luchtkasteel gemaakt.

Betty de Wit
Betty de Wit