Moederdag

Nooit heb ik geweten dat de viering van Moederdag al van oud heidense afkomst is. In het oude Griekenland, zo lees ik op Wikipedia, is het al ontstaan. Dit niet zozeer om de gewone moeders te eren. Maar de moedercultuur met haar ceremonies gold vooral de Grote Moeder der goden Cybele of Rhea. Op Wikipedia is nog veel meer wetenswaardigs over Moederdag te lezen.

Ik heb altijd gedacht dat het vanuit de commercie is opgekomen. Nu blijkt dat deze dag, alweer volgens Wikipedia, inderdaad vanuit Amerika in 1924 overwaaide naar Nederland, toen de Koninklijke Maatschappij van Tuin en Plantkunde Moederdag introduceerde met een gerichte campagne. Ze hoopten hiermee de bloemenverkoop te stimuleren. En dat lukte. Nog steeds is een bos bloemen een veel gegeven Moederdagcadeau en inmiddels is deze dag tot een erkende feestdag uit gegroeid.

De laatste tijd moet ik veel aan mijn eigen moeder denken. Ze is al meer dan dertig jaar geleden van ons heengegaan op de hoge leeftijd van 88 jaar. En nog steeds mis ik haar, vooral haar brede belangstelling voor alles wat er om haar heen gebeurde. Als ik een dagje bij haar kwam, moest ik bijvoorbeeld stukjes lezen die zij uit de krant geknipt had. De opmerkelijkste dingen en de leukste stukjes uit de krant kreeg ik voorgelegd en dus te lezen.

Op de één of andere manier heb ik altijd het gevoel gehad dat ik niet aan haar verwachtingen kon voldoen. Door oorlogsomstandigheden en ziekte kon ik bijvoorbeeld mijn schoolopleiding niet afmaken. Of het nu komt doordat ik de laatste tijd veel schrijf, of dat mijn tweede boek: ‘In Lockdown met de Kat’ zo’n succes blijkt? Ik wil dat zó graag aan mijn moeder vertellen. Wat zou ze ervan hebben genoten en blij met mijn verhalen zijn geweest.

Helaas, die tijd is lang vervlogen. Mijn kinderen en de andere familieleden leven verheugd met me mee. Maar het zit toch in een mens om, als er iets bijzonders is, het aan zijn of haar moeder te willen vertellen. Dat blijkt bij mij in ieder geval zo te zijn.

En nu het binnenkort weer Moederdag is, spookt de gedachte aan haar alsmaar door mijn hoofd. Een Moeder blijf je missen, zo lang je leeft.

Betty de Wit
Betty de Wit